معماری گرجی

معماری گرجی

معماری گرجی

معماری گرجی را بیشتر می‌توان از طریق بررسی بناهای سنتی روستایی، استحکامات نظامی و کلیساهای گرجستان شناخت.

گونه‌های معماری سنتی گرجی

برج‌های سنگی نظامی

خانه‌های سنتی روستایی منطقهٔ سْوانِتی، دارای برج‌های سنگی بلند، با شکاف‌هایی در دیواره‌ها است که در گذشته برای دیده‌بانی استفاده می‌شده‌است. طراحی این برج‌ها به گونه‌ای انجام شده‌است که بتوان افراد دشمن را با تیر و کمان یا تفنگ چخماقی مورد هدف قرار داد و از هجوم آنها به روستا جلوگیری نمود.

برج‌های چوبی مسکونی

خانه‌هایی چوبی مشابه برج‌های «موسونویک‌ها» در منطقهٔ گوریا متداول است. این خانه‌ها بر روی پایه‌های محکم قرار دارد. ساکنان آن از طریق نربان به سکویی می‌رسند که بر روی اتاق‌های نشیمن باز می‌شود. حیوانات خانگی نیز بر روی زمین مرطوب قرار دارند. چنین سبکی اوضاع و احوال زندگی را در نواحی کم ارتفاع ساحلی مناسب می‌سازد.

داربازی

شکل دیگر معماری گرجی سنتی متداول، خانه‌های روستایی «داربازی» است، که ویژگی اصلی آن سقفی سبد مانند و هرمی شکل به نام «گْویرْگْوینی» است که از کنده‌ها و تیرهای چوبی تراشیده، ساخته شده‌است.

برای ساخت آنها ابتدا سطحی افقی می‌سازند، و تیرهای چوبی را طوری بر روی هم می‌چینند که، یک راستگوشه یا یک هشت ضلعی ایجاد شود. سپس لایه‌هایی از تیرهای چوبی را طوری روی هم قرار می‌دهند که، لایه‌ها هرچه بیشتر می‌شود، فضای بین آنها کمتر شده و در نهایت، در بالاترین نقطه حفره‌ای ایجاد می‌شود. این حفره هم به عنوان هواکش و هم به عنوان نورگیر کاربرد دارد.

معماری صخره‌ای گرجی و گونه های آن

شکل کوهستانی و صخره مانند گرجستان، برای محل‌های مسکونی زیر زمین یا روی پرتگاه، کاملاً مناسب است. بسیاری از آنها اصل و منشأ طبیعی دارند و از لحاظ افرادی که در عصر سنگ می‌زیستند، محل‌های مناسبی بوده‌است تا آنها صخره‌ها را تراشیده و شهری باستانی مانند «اوپلیستسیخه» را در زیر زمین بسازند.

واردزیا

شهر صخره‌ای دیگری نیز در گرجستان وجود دارد که آن را «واردزیا» نامیده‌اند. این شهر در قرن ۱۲ میلادی و در صخره‌های شیب دار عمودی ساخته شده‌است. برخلاف اوپلیستسیخه که در صخره‌های مسطح افقی قرار دارد.

معماری مذهبی گرجی و گونه های آن

گرجی‌ها و ارمنی‌ها در معماری کلیساها بسیار موفق عمل کرده و سبکی مستقل و بدیع و فن ویژه‌ای در معماری به وجود آورده‌اند. آغاز کمال معماری گرجی، مربوط به حدود قرن ۸ و ۹ میلادی است، زمانی که یک احساس احیای ملی‌گرایی در گرجستان راه یافت.

ایجاد وحدت سیاسی بین سرزمین‌های گرجی به وسیلهٔ باگرات سوم در سال ۱۰۰۸ میلادی، منجر به شکوفایی بیشتر نبوغ معماری شده و در پیدایش کلیساهای بزرگ و مجموعه‌های صومعه‌ای مؤثر واقع شد، که در محیط با شکوه خودشان، با قله‌های پوشیده از برف قفقاز به عنوان زمینه، در جهان کم‌نظیر هستند.

مهم‌ترین آنها عبارت اند از کلیسای جامع باگراتی، صومعه گلاتی، کلیسای جامع سوتیتسخولی و صومعه آلاوردی.

Honarvar

The author didn't add any Information to his profile yet.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked. *